Ferðaþjónusta fatlaðra er ekki sendibílastöð

Enn hefur það gerst að notandi ferðaþjónustu fatlaðra er skilinn eftir, réttri viku eftir að það gerðist síðast.

Ferðaþjónustan er gríðarlega mikilvæg fyrir stóran hóp fólks, það skiptir því lykilmáli að hjá ríkur skilningur sé fyrir hendi á aðstæðum þeirra sem reiða sig á hana. Bílarnir verða líka að vera boðlegir fólki sem margt hvert er viðkvæmt og veilt. Ferðaþjónustan er fyrir marga lykillinn og stundum eina leiðin til að komast á milli staða og taka þátt í samfélaginu. Stjórnendur ferðaþjónustunnar og aðrir sem þar koma að málum verða að gera sér grein fyrir því að þetta er þjónusta við fólk sem á skv. Samningi sameinuðu þjóðanna rétt til jafns við aðra í samfélaginu. Ferðaþjónusta fatlaðra er ekki og á ekki að vera sendibílastöð. Það er ekki verið að skutla pökkum á milli, við erum að tala um manneskjur.

Við verðum að gera ráð fyrir að starfsfólk ferðaþjónustunnar fái viðeigandi þjálfun og það hlýtur að vera krafa um að það búi yfir skilningi á eðli þjónustunnar og þeirri miklu ábyrgð sem í henni felst. Þetta á við á öllum stigum ferðaþjónustunnar, frá æðstu stjórnendum og niðurúr.

Ferðaþjónustan fer um 40 þúsund ferðir á mánuði. Strætó, sem rekur þjónustuna, segist taka við á bilinu 10-14 kvörtunum á mánuði. Það er sem betur fer ekki hátt hlutfall miðað við fjölda ferða. Það er samt sem áður 10-14 skiptum of mikið. Við vitum að ýmsir hnökrar eiga sér stað, án þess að formlegar kvartanir séu sendar. Okkar fólk er afar þolinmótt og seinþreytt til kvartana og það er því ekki nema í verstu tilfellum sem fólk sendir formlega kvörtun.

Öryrkjabandalag Íslands skorar á stjórnendur Strætó að hafa mannréttindi að leiðarljósi í störfum sínum og kynna sér vel samning Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks í þeim tilgangi að bæta ferðaþjónustu fatlaðs fólks.