Reynsla kvenna af brotalömum í kerfinu og mögulegar lausnir á þeim voru til umræðu á fundinum „Raddir sem rekast á veggi“ í Mannréttindahúsinu í morgun. ÖBÍ réttindasamtök, Endósamtökin, Tilvera og Tabú stóðu að fundinum. Þar lýstu fyrirlesarar og þátttakendur í pallborði því hvernig þær rekast á vantrú, fordóma og óaðgengilega þjónustu þegar þær leita sér aðstoðar. Kallað er eftir raunverulegum breytingum í heilbrigðisþjónustu, réttarkerfi og á vinnumarkaði.
Sunna Elvira Þorkelsdóttir, lögfræðingur hjá ÖBÍ og starfsmaður jafnréttismála, stýrði fundinum og lagði í máli sínu áherslu á að markmiðið væri að gera kerfislægar hindranir sýnilegar og knýja fram ábyrgð. Anna Margrét Hrólfsdóttir, framkvæmdastjóri Endósamtakanna fjallaði um hvernig konur bíði oft lengi eftir greiningu, þeim sé síður trúað og fái því ekki faglega, samfellda þjónustu.
Eliona Gjecaj, doktorsnemi við Háskóla Íslands, sagði frá rannsókn á fötluðum konum og kynbundnu ofbeldi og benti á hversu mikilvægt er að viðeigandi aðlögun og þekking sé til staðar svo kerfin virki fyrir alla. Sigríður Auðunsdóttir frá Tilveru, félagi um ófrjósemi, lýsti síðan því hvernig ófrjósemismeðferðir geta verið bæði andlega og fjárhagslega íþyngjandi og að stuðningur og skilningur fylgi ekki alltaf með, hvorki í kerfum né á vinnustöðum.
